Den greske sjølvstendekrigen
| Den greske sjølvstendekrigen | |||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Del av sjølvstendekrigar | |||||||
 Germanos velsignar revolusjonsflagget i Agia Lavra-klosteret. Oljemåleri av Theodoros Vryzakis frå 1865. | |||||||
| |||||||
| Partar | |||||||
 Hellas  Storbritannia  Frankrike  Det russiske keisardømet |  Det osmanske riket  Egyptiske khedivater | ||||||
| Styrkar | |||||||
| 100 000 grekarar | 400 000 osmanarar 12 000 egyptarar | ||||||
| Tap | |||||||
| 50 000 grekarar 181 britar, franskmenn og russarar | 115 000 osmanarar 5 000 egyptarar | ||||||
Den greske sjølvstendekrigen (1821–1829), òg kalla Den greske revolusjonen (gresk: Ελληνική Επανάσταση Elliniki Epanastasi; osmansk: يؤنان ئسياني Yunan İsyanı), var ein krig grekarane starta for å få tilbake sjølvstende for Hellas frå Det osmanske riket. Etter ein lang og blodig krig, og med hjelp frå Stormaktene, fekk Hellas endeleg sjølvstende i Konstantinopeltrakten i juli 1832. Grekarane vart dermed det første folket underlagt Det osmanske riket som fekk sjølvstende. Sjølvstendedagen 25. mars 1821 er Hellas sin nasjonaldag.
Kjelde |
- Denne artikkelen er basert på ei omsetjing av artikkelen Greek War of Independence frå Engelsk Wikipedia .
Denne historieartikkelen er ei spire. Du kan hjelpe Nynorsk Wikipedia gjennom å utvide han.
|
