Song-dynastiet
Kinesisk historie  | ||||||
Sanhuangwudi-perioden (mytologisk) | ||||||
Xià-dynastiet | ||||||
Shāng-dynastiet | ||||||
Vestlege Zhōu | Zhōu | |||||
Vår- og haustannaltida | Austlege Zhōu | |||||
Dei stridande statane | ||||||
Qín-dynastiet | ||||||
Vestlege Hàn | Hàn | |||||
Xīn | ||||||
| Austlege Hàn | ||||||
| Dei tre rika | ||||||
| Vestlege Jìn | Jìn | |||||
| 16- kongerika | Austlege Jìn | |||||
| Nord- og Sør-dynastia | ||||||
| Suí-dynastiet | ||||||
| Táng-dynastiet (avbrote av Andre Zhōu) | ||||||
| Liáo | Dei fem dynastia og ti kongedøma | |||||
| Sòng- dynastiet | Sòng | |||||
| Jīn | Vest Xià | Sørlege Sòng | ||||
| Yuán-dynastiet | ||||||
Míng-dynastiet | ||||||
Qīng-dynastiet | ||||||
Republikken Kina | ||||||
Folkerepublikken Kina | Republikken Kina (Táiwān) | |||||
Song eller Sung-dynastiet var eit herskardynasti som rådde i Kina frå 960 til 1279. Grunnlegginga av Song-dynastiet var den fyrste gongen Kina vart sameina etter at Tang-dynastiet fall i 907.
Song-perioden kan delast inn i to, den nordlege Song-perioden og den sørlege Song-perioden. I den fyrste av dei to periodane (960-1127) låg hovudstaden i den nordlege byen Kaifeng og dynastiet kontrollerte heile Kina. Etter at Song mista kontrollen over det nordlege Kina til Jurchen Jin-dynastiet flytta hoffet sør for Yangtze og la sin nye hovudstad til Hangzhou. Den sørlege Song-perioden varte frå 1127–1271, og vart endeleg øydelagd av det mongolske Yuan-dynastiet, som vart proklamert i 1271 og knekte Song i 1279.
Områda kontrollert av det nordlege Song-dynastiet i 1111.
Områda kontrollert av det sørlege Song-dynastiet og av Jin-dynastiet i 1142.
Grunnleggjarane av Song-dynastiet bygde ut eit effektivt sentralisert byråkrati, der meir makt var sentralisert hjå keisaren og palassbyråkratiet enn hjå tidlegare dynasti. Song-dynastiet er elles kjend for utviklinga av byar ikkje berre som administrative senter, men også som senter for handel, industri og sjøfart. I Song-perioden gjekk Kina gjennom ei større industriell omvelting, med massiv vekst i produksjonen av jern, og viktige nyvinningar som krutet. Hangzhou kan ha hatt så mange som 500.000 innbyggjarar i ei periode der berre Paris og Venezia av europeiske byar hadde høgare innbyggartal enn 100.000.
I Song-perioden såg ein ei ny interesse for konfutsianistiske ideal, og neokonfutsianismen blomstra opp. Zhu Xi (1130-1200) og andre kombinerte konfusianistisk tankegods med idear frå buddhismen og taoismen. Ideane til neokonfusianistane vann vesentleg innpass i det kinesiske samfunnet i hundreåra som følgde, og spela også ei vesentleg rolle i Korea, Vietnam og Japan.
|
