Studtitt
| Studtitt | |
 | |
| Generelt | |
|---|---|
| Kategori | Oksydmineral |
| Kjemisk formel | UO4·4(H2O) |
| Strunz-klassifisering | 04.GA.15 Uranylhydroksyd |
| Dana-klassifisering | 05.03.01.01 |
| Identifikasjon | |
| Farge | Gul til bleik gul; nesten fargelaus i transmittert lys |
| Krystallform | Nåleliknande krystallar in radiale trådaktig samlingar og skorper |
| Krystallsystem | Monoklin - prismatisk H-M-symbol (2/m) Romgruppe: C 2/m |
| Fastleik | Fleksibel |
| Mohs hardleiksskala | 1 - 2 |
| Glans | glasaktig, voksaktig |
| Strekfarge | Lysegul |
| Transparens | Gjennomskinneleg |
| Spesifikk vekt | 3.58 |
| Optiske eigenskapar | |
| Optiske eigenskapar | Toaksa (+) |
| Brytingsindeks | nα = 1.545 nβ = 1.555 nγ = 1.680 |
| Dobbeltbryting | δ = 0.135 |
| Ultrafiolett fluorescens | Ikkje-fluorescerande |
| Endrar seg til | Dehydrerer til metastudtitt |
| Andre eigenskapar | Radioaktiv |
| Kjelder | [1][2][3] |
Studtitt er eit gult sekundært uranmineral med kjemisk formel UO4· 4H2O.
Studtitt vart opphavleg skildra av Vaes i 1947[4] frå prøvar frå Shinkolobwe i Katanga koparboge i Katanga (Shaba) i Den demokratiske republikken Kongo, og har sidan vorte funne fleire andre stader. Mineralet vart kalla opp etter Franz Edward Studt, ein engelsk geolog som arbeidde for belgiarane.
Det er påvist frå ein granittpegmatitt i Kraudsherad.
Kjelder |
«Studtitt» (15. februar 2009). I Store norske leksikon. Henta 14. februar 2014.
↑ Studtite ved Webmineral
↑ Handbook of Mineralogy (PDF)
↑ Mindat.org
↑ Annales de la Société Géologique de Belgique - 1947 - s. B212 til B226- J.F. Vaes - Six nouveaux minéraux d'urane provenant de Shinkolobwe (Katanga) -
